Marius sit die boek Spoke en ander gruwelike goed op sy bedkassie
neer. Hy het dit nou net
klaargelees. “Flippit, maar dit was nou
‘n cool boek,” sê hy sag vir homself. Hy
wens daar was sommer nog stapels boeke oor spoke. Dit laat hom bietjie kriewelrig voel, maar
dis oukei, hy hou daarvan om effens bang te word. En as jy té bang word, kan jy mos die boek
neersit.
Marius gaan sit
voor sy rekenaar om gou vir sy vriend, Jaco, wat die boek aanbeveel het, te
laat weet dat hy dit klaar gelees het. Hy gaan sommer vir Jaco ‘n e-pos stuur. Marius kry ‘n glimlag as hy dink aan Jaco se woorde nou die dag: “Sjoe,
Marius, jy MOET die boek lees. Dis
lekker scary. ALMAL lees dit. En die boek se prente . . . ek het amper nagmerries gekry daarvan, maar
dit AMAZING!”
Terwyl Marius
wag dat sy rekenaar aan die internet koppel, onthou hy ook dat Jaco hom vertel
het van ‘n ekstra storie op Storiewerf se webblad. Miskien moet ek gou gaan kyk, besluit Marius. Hy tik Storiewerf se Grilgrot-webadres
op die rekenaar in. Sommer gou kry hy
die plek waar die ekstra storie lê.
Die eerste paar
reëls van ‘n storie begin op die skerm verskyn …
Maar voordat dit
klaar kan laai, gebeur daar iets vreemd.
Dit voel vir
Marius of die muis in sy hand begin lewe kry. Ja! Daar is dit weer. Die muis begin te ruk. En toe, skielik, skiet dit uit sy hand uit
asof onsigbare vingers dit wegpluk.
Die volgende
oomblik maak ‘n program sommer vanself op sy rekenaar oop. Marius wonder of die rekenaar ‘n virus gekry
het, maar toe hy sien dis geen virus nie…
Voor hom op die
rekenaarskerm verskyn die volgende woorde:
Dankie dat jy gekom het. Dit is nou tyd om wraak te neem op kaptein Swart. Gaan jy my help?
Wat? wil Marius
sommer skree. Hy kan dit nie glo
nie. Wie tik hierdie goed op my
rekenaar? Kaptein Swart … Wraak … Toe, stadig, besef Marius wat aan die gang
is. In die spookboek was daar ‘n storie
van Erik, die vampire wat deur ‘n kaptein Swart gebyt is. Die storie se naam was Ek is ‘n vampire. Kan dit wees dat dit Erik is wat hierdie
woorde getik het?
Ja, dis ek, Erik. Gaan jy my help?
Marius voel hoe
die koue oor sy hele lyf toeslaan. Hy
kan nie sy oë glo nie. Hy het gedog dis
net ‘n storie – maar nou …
Gaan jy
my help wraak neem op kaptein Swart? Ja
of Nee?
As jy wil hê Marius moet JA tik, gaan na nommer 1.
As hy NEE moet tik, gaan na nommer 2
_________________
[1]
Marius sit sy
hande op die sleutelbord. Wat sal gebeur
as ek “Ja” tik? wonder hy. Dit sal dalk
‘n dom ding wees om te doen. Hoe kan hy
tog vir Erik help wraak neem? En wat sal
dan gebeur? Ek kan dalk my eie lewe in
gevaar stel. Hy dink nog hieraan, maar
voordat hy finaal ‘n besluit kan neem, is dit asof sy vingers sommer vanself
die woord tik:
JA
Marius skrik toe
hy die swart letters op die skerm sien.
Maar dis nou te
laat.
Die skerm voor
hom word skielik swart. Dan lyk dit of
daar iets begin beweeg in die skerm. Die
volgende oomblik spat sy rekenaarskerm in stukkies. ‘n Hand skiet uit en gryp vir Marius aan die
keel. Marius probeer loskom, maar die
hand se greep is so stewig dat hy niks kan doen nie. En toe pluk dit hom van die stoel af, ruk hom
nader …
Marius se gesig
is nou hier by die rekenaarskerm. Sy
beangste oë blits heen en weer. Wat gaan
aan? Toe voel hy die pyn wat deur sy nek
skiet en hy weet … Erik het hom gebyt!
As jy wil hê Marius moet in ‘n vampier verander, gaan na nommer 3.
As jy wil hê hy moet nie in ‘n vampier verander nie, gaan na nommer 4.
_________
[2]
Marius skuif stadig
vorentoe … Hy weet nie of hy té na aan die rekenaar moet kom nie. Nie nadat die muis netnou uit sy hande geruk
is nie. Netnou gebeur daar nog iets as
hy aan die sleutelbord vat. Maar Erik
het nou al drie keer gevra of hy hom sal help. Miskien moet ek net vinnig die antwoord tik, besluit Marius. En dan sit ek die rekenaar af.
Hy sit sy
vingers op die sleutelbord en tik vinnig:
NEE
Toe, skielik,
breek daar ‘n aaklike skree-geluid uit die rekenaar los. Marius val agteroor op sy stoel. Sy hart jaag in sy borskas. Sy rekenaarskerm begin sommer vanself in die
rondte te tol, maar knoop dit self vas in die kragkabel. Die skree-geluid verander nou in ‘n onaardse
brul wat deur die vloer beweeg en die lessenaar laat ruk.
Toe is dit
stil. Nie ‘n geluid kan meer gehoor word
nie.
Marius sit
versteen. Hy was nog nooit so bang in sy
lewe nie. En asof dit nie genoeg is nie,
hoor hy nou iets buite sy kamervenster … Hy kyk na regs en sien dat die wêreld buite in ‘n digte mis gehul
is. Marius weet nie wat dit kan beteken
nie, maar hy kry ‘n gevoel dat dit niks goeds kan wees nie.
Hy moet hulp
gaan soek … Dadelik!
Waar gaan soek Marius hulp?
Bel hy die polisie? Gaan dan na
nommer 5.
Gaan soek hy hulp by die bure? Gaan
dan na nommer 6
_________
[3]
Die hand los vir
Marius. Hy val vooroor op die
grond. Hygend na asem. Sy nek pyn nog. Dit voel ook of die pyn nou deur sy hele lyf
versprei. Hy skrik toe hy sien hoe die
are op sy hande en arms begin te bult. Nou voel hy iets in sy mond. Dis
sy tande – hulle begin te groei! Hy is
besig om in ‘n vampier te verander!
Maar Marius kry
nie behoorlik kans om die skrikwekkende besef te verwerk nie. Skielik voel dit vir hom of iets sy hele lyf
oorgeneem het. Nee, nie iets nie –
iemand. Erik!
Hy begin te
beweeg, uit sy kamer en uit by die huis se voordeur. Iets binne Marius weet waarheen hulle op pad
is … kaptein Swart!
‘n Uur later
staan Marius voor kaptein Swart se huis. Die huis is donker, behalwe vir ‘n enkele lig wat in een van die
vensters brand.
As jy wil hê Marius moet in die huis ingaan, gaan na nommer 7.
As jy wil hê hy moet buite wag totdat die kaptein uitkom, gaan na nommer 8.
_________
[4]
Uit die donker
binnekant van die rekenaarskerm breek ‘n koggelende lag uit.
Maar toe hou dit
op. Die lag verander in ‘n geskree. Daar is nou ander stemme ook … Drie stemme. Die een wat die duidelikste opklink is kwaai, asof dit ‘n onderwyseres
is.
“Jy dink jy kan
maak soos jy wil, Erik! Jy dink nog
steeds jy is ‘n vampier, selfs al het daardie kaptein jou geleer mens speel nie
met vampiere nie. Maar laat ék vir jou
vertel – jy speel ook nie met spoke nie!”
Marius besef
skielik wie nou daar praat. Dis mevrou
Theron vir wie Erik eerste doodgebyt het in die storie.
Hy hoor Erik se
benoude stem eggo uit die rekenaarskerm. Toe is daar ‘n harde geluid. En
Erik se stem word skielik stil. Marius
weet meteens wat gebeur het: mevrou Theron het nou finaal met Erik afgereken.
Marius sit nog
daar op die vloer voor die rekenaar. Hy
voel na sy nek. Dit pyn nog en daar is
bloed aan sy vingers, maar daar is ook bloed aan die glasskerwe in die
skerm. So dit was al die tyd nie Erik
wat hom gebyt het nie, maar net die glasskerwe wat in sy nek gesteek het …
[end]
_________
[5]
Sy pa-hulle is
nie by die huis nie. Dan moet ek moet
die Polisie bel, weet Marius.
Hy hardloop
telefoon toe. Sy vingers bewe toe hy die
nommer skakel: 10111. Sy stem klink bang
toe hy sy storie vertel vir die konstabel wat antwoord. Toe hy klaar vertel het, weet hy nie of die
konstabel hom sal glo nie. Dit klink nou
so simpel. Hy verwag dat die konstabel
hom moet vertel dat hy minder spookstories moet lees as dit hom so bang maak,
maar dit is nie wat die konstabel doen nie. Die konstabel sê net: “Hou
asseblief aan. Ek skakel jou deur na
iemand wat sal help.”
Marius is sommer
baie verbaas, maar sy bloed stol amper in sy are toe die stem aan die ander
kant van die lyn antwoord en sê: “Kaptein Swart hier, hoe kan ek help?”
Gooi Marius die telefoon neer? Gaan
dan na 9.
Vertel Marius vir kaptein Swart wat gebeur het? Gaan dan na 10.
_________
[6]
Marius wens sy
ma-hulle was nou hier. Sy pa sou weet
wat om te doen. Maar hy is alleen by die
huis. Miskien moet hy na hulle buurman
toe hardloop. Hy kan hom vertel wat
gebeur het. En al is die omie bietjie
weird, sal hy sekerlik vir Marius kan help.
Marius stap
versigtig in die lang gang af voordeur toe. Hy sluit die deur oop … Die mis vloei by die deur in. Dit lyk vir ‘n oomblik vir Marius of die mis
vingers het wat hom aan die enkels gaan gryp en hom pootjie. Hy ril toe hy net daaraan dink.
Die misbank lê
soos ‘n wit-grys muur voor hom. En al
klop sy hart nou hoe vinnig, weet hy hy sal dit moet waag om die mis binne te
stap. Die mis omvou hom oombliklik. Dit voel vir Marius of hy in ‘n wolk
instap. Hy moet voel-voel loop sodat hy
nie by die stoeptrappie aftuimel nie. Na
‘n ruk voel hy die gras onder sy voete. Dit voel of ‘n ewigheid verbygaan. Hoe ver is dit nog na die hek toe? Hy voel die stekelrige blare van sy ma se roosbome onder sy vingers en
weet dit is nog so tien treë. As hy net
voor hom kon sien, sou dit vinniger gaan!
Marius haal diep
asem, hy moet nie nou paniekerig begin
raak nie. Hulp is naby.
Die volgende
oomblik voel Marius iets onder sy voete. Sy enkel swik en hy val vooroor … in ‘n gat.
Hy keer met sy
arms. ‘n Boomwortel skraap die velle van
sy arm af. Die pyn skiet deur sy
lyf. Marius moet op sy tande byt om nie
te begin huil nie. Toe sien hy watse gat
dit is – dis ‘n graf!
Hy sien iets
beweeg bokant hom. ‘n Donker figuur wat
nou afbuk. Marius herken Erik se gesig
dadelik.
“Sien jy wat
maak ek met mense wat my nie wil help nie?” grinnik Erik.
Marius kan sy oë
nie glo nie.
Hoe gaan hy uit
die graf kom? En wat beplan Erik met
hom?
Hy hoef nie lank
te wonder nie. Hy voel hoe ‘n graaf vol
grond op hom val. Toe nog grond.
Erik gaan hom
lewendig begrawe!
Marius se hart
ruk tot stilstand vir ‘n oomblik.
Maar toe hoor hy
‘n stampgeluid en hy voel hoe iets langs hom in die graf val. Dis … Erik …
Iemand kry
Marius se hand beet. Hy kan nie sien wie
dit is nie, maar dit trek hom regop. Uit die graf. Hy lê op die gras, hygend na asem. Hy sien hoe die persoon wat hom gehelp het
die graf haastig begin toegooi. Erik
gil, maar sy gille word mettertyd gesmoor. En later is dit heeltemal stil.
Marius kom
regop. Hy wil sien wie hom gehelp
het.
Die persoon
begin stadig wegbeweeg, maar sy draai vir ‘n oomblik om. En in daardie oomblik sien Marius haar bleek
gesig, die bytmerke aan haar keel. Dit
lyk vir hom vir ‘n oomblik of sy ‘n supermark uniform aan het …
[end]
_________
[7]
“Gaan in!” sê
Erik se stem binne Marius. “Een van die
vensters is oop. Jy kan daar insluip
sonder dat hy daarvan weet. Dan kan jy
hom verras!”
Marius maak soos
Erik sê. Hy kry die oop venster. Dit gly geluidloos oop … Hy loer benoud na binne. Sy hart klop al vinniger en vinniger. Hoe het ek in hierdie gemors beland? wonder
hy. Ek wou net die ekstra storie op die
internet gaan lees het, en nou staan ek hier vlak voor die huis van een van die
karakters in die boek. O, ja, en moenie
vergeet nie, ek het intussen in ‘n vampire verander. Wie gaan my glo as ek dit vir hulle vertel? As ek oorleef om dit te vertel …
Marius lig
homself oor die venster se rand. Dit is
pikdonker binne in die vertrek, maar omdat hy nou ‘n vampier is, kan hy in die
donker sien. Helder, asof dit daglig is!
Hoe cool is dit!
wil Marius nog uitroep, maar die volgende oomblik is daar ‘n geluid agter
hom. Hy sien die bleek gesig van ‘n ander
vampier. Hy sien sy skerp tande … en toe
sien hy die houtpen in sy hande … Die houtpen wat kaptein Swart skielik in sy
borskas druk, regdeur sy hart! Marius
voel hoe die lewe uit sy liggaam vloei. Die laaste ding wat hy hoor is kaptein Swart se stem.
“Jou klein
twak! Jy het seker gedink jy kan my
flous, Erik,” sê kaptein Swart met ‘n grynslag. “Maar jy het vergeet, ek is ook ‘n vampier. Ek was op die uitkyk vir jou. Ek het geweet jy sou probeer wraak neem.”
[end]
__________________
[8]
Ek gaan nie in
nie, besluit Marius. Die huis lyk so
spookagtig in die maanlig.
“Jy moet
ingaan!” sê Erik se stem van binne af.
“Nee!” skree
Marius. Sy stem is so hard. Dit eggo in die donker.
Skielik gaan die
lig in die huis af. Het die kaptein my gehoor?
wonder Marius benoud. Natuurlik – hy is
‘n vampire. Hy sal goed op ‘n duisend
myl hoor. Dit was nou dom van my. Ek moet hier wegkom!
Marius wil net
omdraai om weg te hardloop toe hy hom vasloop … Hy het nooit gesien daar staan drie mense agter hom nie … En al het hy
hulle nog nooit van tevore gesien nie, weet hy dadelik wie hulle is. Mevrou Theron, Jannie van die Internetkafee
en die vrou van die supermark. Al die mense
vir wie Erik in die storie in die boek doodgebyt het.
Hulle lyk
vreesaanjaend. Oë gloeiend soos
kole. En hulle kom nader … Hulle hande uitgestrek voor hulle.
Ek het nog ‘n
kans om weg te kom, dink Marius nog. Hulle lyk nie of hulle baie vinnig kan wees nie. Maar Marius is verkeerd. Nog voordat hy twee treë verder kan gee,
staan die drie spoke om hom. Hulle trek
die kring om hom al nouer. Dit voel vir
Marius of hulle al die suurstof ook uit die lug uit trek. Sy bors voel benoud. Hy probeer asem haal, maar hy kan nie. “Los my uit! Wil hy skree, maar hy weet hy
kan nie. Om te skree het mens lug nodig
– en hulle is besig om nou al die lug uit sy longe te pers.
Marius probeer
een van hulle uit die pad stoot, maar hulle is spoke. Sy hand gaan net deur hulle. Daar is niks meer wat Marius kan doen
nie. Hy val in ‘n klein hopie op die
grond neer. Bewusteloos.
Dit is waar
kaptein Swart hom oomblikke later kry. “Ek sien jy was toe nie die enigste een met wraak gedagtes nie, of hoe,
Erik?” sê kaptein Swart net voordat hy ‘n houtpen in Marius se hart indryf …
[end]
_________
[9]
Marius gooi die
telefoon se gehoorstuk neer. Hy het nie
gedink daar is regtig iemand soos kaptein Swart nie. Beteken dit die ander mense in die storie is
óók werklik?
Erik ook?
Maar Marius kry
nie kans om daaroor te dink nie. Hy hoor
‘n geluid uit die kombuis kom en onthou dat die venster nog oopstaan. Sy ma het dit oopgelos sodat die kat kan
inkom.
Marius voel hoe
die bangheid hom bekruip. Hy wens sy pa
was nou hier, hy sou weet wat om te doen.
Daar is die
geluid weer. Dit klink soos ‘n krap-geluid
Wat is dit?
Ek gaan nie kyk
en uitvind nie, besluit Marius. Hy
hardloop vinnig terug na sy kamer toe. Sy krieketkolf staan langs sy bed. Hy gryp dit. Net toe hy omdraai
hoor hy die geluid kom nou al vanuit die gang. Dit agtervolg hom!
Marius staan
versteen. Hy is nou vasgekeer. Hy lig die kolf na sy skouer. Gereed om wie ook al nou by die deur in kom,
vir ‘n ses te moker.
Maar Marius se
aandag word afgetrek van die geluid in die gang. Sy rekenaar het meteens weer
aangeskakel. Sommer vanself! Hy hoor hoe die rekenaar laai. Hy weet nou nie meer waar om te keer
nie. Daar is iets in die gang en iets by
sy rekenaar. Hy tree agteruit sodat hy
met sy rug teen die muur staan. Sy asem
raak weg toe hy sien hoe mis bollend by sy kamerdeur inrol. En in die mis maak hy ‘n figuur uit. Iemand met … puisies … Dis die outjie van die internetkafee waarnatoe Erik gegaan
het … Jannie met die plastiek naamplaatjie: “Vra as ek kan help.”
Moet ek hom vra
om my te help? wonder Marius. Sal dit
werk? En voor hy dit kan keer, doen
Marius dit: “Jannie, help my, asseblief
…”
‘n Skewe glimlag
verskyn op Jannie se spookagtige gesig.
“Natuurlik …”
krys sy stem.
Hy gly oor die
vloer na die rekenaar toe … steek sy hand dwarsdeur die rekenaarskerm. Marius sien hoe are blou begin bult op sy
arms soos hy iets beetkry aan die binnekant.
En toe ruk hy
amper die rekenaarskerm van die tafel af. Nee … nie heeltemal nie … Hy ruk
iemand dwarsdeur die skerm! Dis Erik!
Erik skop en
skree om los te kom, maar Jannie draai hom vinnig vas met die rekenaar se
kragkabel.
“Los my!” skree
Erik. Dit pla blykbaar nie vir Jannie
nie. Inteendeel, dit lyk of hy nou net
meer aangespoor word. Hy kry nog drade
en draai vir Erik stywer vas. Erik kan
naderhand glad nie beweeg nie. Hy lê net
daar op die vloer, toegedraai in rekenaardrade.
“Lyk my jou
rekenaarprobleem is opgelos,” sê Jannie toe hy vir Erik in die miswolke insleep
… en verdwyn …
[end]
_________
[10]
“Kaptein Swart?”
sê Marius met ‘n benoude stem.
“Dis reg ja …”
Marius sluk ‘n
paar keer voordat hy die moed kry om te praat. En toe vertel hy vir kaptein Swart die hele storie.
“Wag net
daar. Ek kom dadelik soontoe,” sê
kaptein Swart.
Marius weet nie
of hy die regte ding gedoen het nie. Kaptein Swart kan hom help, maar … kaptein Swart is ook ‘n vampier. En hy het vir Erik doodgemaak in die
storie. Wat as hy nou oorkom om vir
Marius dood te maak?
Marius kyk na
die mis buite die venster. Dit lyk of
die mis nou digter word. Gelukkig is al
die huis se vensters toe. Sy ma het
daarvan seker gemaak voor hulle weg is. Nee, wag, een van die venster is nog oop sodat die kat in die huis kan
kom. Die kombuisvenster!
Marius hardloop
kombuis toe. Hy is reg – die venster
staan nog wawyd oop. Hy steek sy hand
uit om dit toe te maak, toe die mis skielik bollend by die venster inwaai …
Marius ruk sy
hand terug. Hy tree stadig agteruit … Al
meer en meer mis kom by die venster in. Nou lyk dit asof daar iemand in die mis staan. Marius herken hom dadelik van die illustrasie
in die boek … Dis Erik!
“So, jy dink jy
is te goed om my te help, né!” sis Erik. Dit lyk of hy saam met die mis oor die kombuisvloer gly.
“Ek dog ek het
klaar met jou afgereken …” sê ‘n stem skielik agter Marius. Dis kaptein Swart. Marius kan nie nou dink hoe hy in die huis
gekom het nie, maar hy gee ook nie om nie. Die kaptein is hier om hom te help.
Dit lyk vir
Marius of Erik skrik toe hy die kaptein sien. Erik draai om en wil net weer by die venster uitglip, maar die kaptein
storm agter hom aan in die mis. En albei
van hulle verdwyn in die wit wasigheid.
“Nee!” hoor
Marius vir Erik nog gil. Hy probeer kyk
wat aangaan, maar kan niks sien nie. Na
‘n vreeslike struweling kom kaptein Swart uit die mis uitgestap. Daar is bloed aan sy hande en aan sy mond.
“Hy sal jou nie
weer pla nie,” sê die kaptein en verdwyn weer so vinnig soos hy verskyn
het.
Marius staan
verdwaas daar. Toe die mis begin lig is
daar nie ‘n teken van Erik nie. Die
kombuis is ook nog net so netjies soos sy ma dit laas gelos het …
[end]
_________
Het jy Die wraak van Erik,
die vampire geniet? Dan moet jy DADELIK Spoke en ander gruwelike goed gaan
koop!
Spoke en ander gruwelike goed
Jy het seker al gewonder oor spoke en ander gruwelike goed. Bestaan
hulle regtig? Of is dit net goed wat grootmense opmaak om kinders mee
bang te maak? In Spoke sal jy lees dat daar rêrig goed is soos spoke,
zombies, vampiere en dooie dinge wat in die donker rondsluip … Dit is
hulle wat die hare op jou kop kan laat regop staan. Dis hulle wat jou
laat omkyk as jy alleen in die donker loop. Dis hulle wat jou drome kan
omtower in nagmerries!
So, skakel al die ligte in die huis aan, maak
seker die vensters is dig toegemaak en die deure is gesluit – en dan
kan jy begin lees …
Spoke en ander gruwelike goed bevat 16 lekker-lees
spookstories. Soos Die mensvreters se begraafplaas waar Wouter saam
met sy pa gaan jag, maar hom dan vasloop in ’n spul mensvreter-spoke
wat jare laas mensvleis geproe het.
In Die kat kom terug bring ’n ou,
verflenterde man Elsabé se kat, Tinka, terug nadat sy weggeraak het.
Maar alles is nie pluis met Tinka nie. Het die ou man haar teruggebring
uit die dood?
Daar is ook ander stories soos Bene in die Bos, Die
spookperd uit die hel en Ek is ’n vampire.
Die boek word aanbeveel vir lesers van 9 tot 14, of vir almal wat net hou van 'n lekker spookstorie.
